Wydawnictwo Zielone Brygady - dobre z natury

UWAGA!!! WYDAWNICTWO ZAWIESIŁO SWOJĄ DZIAŁALNOŚĆ W 2008 ROKU. NIE REALIZUJEMY JUŻ ŻADNYCH ZAMÓWIEŃ.

Refleksje pourlopowe – 2006 rok

Po trzech latach, wreszcie udało mi się znów pojechać do Niedzicy na parę tygodni. Na początku, jak w całej Polsce – upał, ale zielono, nie ma porównania z duchotą krakowską, szczególnie na Alejach Trzech Wieszczów, gdzie mieszkam. Potem przyszło ochłodzenie, deszcz i wszystko jeszcze bardziej się zazieleniło. Osiedle pod Taborem jest naprawdę piękne, zwłaszcza skarpy obsadzone jałowcami Sawina. Krzewy i drzewa wyrosły, wszystko zadbane i wypielęgnowane. Wierzyć się nie chce, że jest tyle odcieni zieleni. Karmniki dla ptaków istnieją, segregacja śmieci też.

Oczywiście poza spacerami dotleniającymi płuca, jak zawsze trochę słuchałam radia, oglądałam telewizję i czytałam.

30 lipca oglądałam „Familiadę” (program II TVP). Na pytanie: „ktoś, kto z nami mieszka”, padły odpowiedzi – „rodzice”, „dzieci”, „mąż”, „żona” i ...milczenie, nikt nie odgadł. Prowadzący program odczytał piątą odpowiedź – „pies”. I dodał swój komentarz – „oczywiście są to odpowiedzi ankietowanych, trudno zgadnąć, że chodzi o psa, bo przecież pies to coś, a nie ktoś”. Zanim przeszedł do następnego pytania, jeszcze raz powtórzył – „przecież wiadomo, że pies to coś, a nie ktoś”.

W dobie, kiedy spotykamy się z takim okrucieństwem w stosunku do zwierząt, tego rodzaju wypowiedź (mam nadzieję, że nieprzemyślana) w popularnym programie telewizyjnym, oficjalne zakwalifikowanie psa do kategorii rzeczy, może przyczynić się do usprawiedliwienia krzywd zadawanych zwierzętom. Rzecz przecież nie odczuwa bólu.

Z przyjemnością natomiast wysłuchałam audycji w radiowej Trójce, w sobotę, 5 sierpnia, przed południem, poświęconej zwierzętom. Prowadzący napiętnował okrucieństwo ludzi, szczególnie widoczne w lecie. Właściciele wyjeżdżający, często luksusowymi autami, za granicę, wyrzucają swoje psy czy koty do lasu, czasami przywiązując je do drzew. Traktują psy i koty jak coś. Prowadzący wyraził swoje i nie tylko swoje oburzenie i powiedział – „przecież pies czy kot to członek rodziny”. Brawo! Więcej takich audycji, a może mniej będzie bezmyślnego okrucieństwa.

Przeczytałam książkę Haliny Birenbaum „Życie każdemu drogie”, pięknie wydaną, ze wspaniałymi zdjęciami Adama Bujaka. Halina Birenbaum – po pobycie w warszawskim getcie wywieziona do obozu na Majdanku, gdzie spędziła noc w komorze gazowej, przeżyła tylko dzięki temu, że Niemcom zabrakło gazu, wywieziona do Auschwitz-Birkenau, kiedy w maju 1945 roku została wyzwolona, miała 15 lat. Z całej rodziny przeżyła tylko ona i jej brat. W 1947 roku zamieszkała w Izraelu. Jest pisarka, poetką, tłumaczką.

Okrucieństwo, jakiego doznała, uwrażliwiło ją na cierpienia wszelkich istot. W książce „Życie każdemu drogie” opisuje losy psów i kotów, którymi się zaopiekowała. Wszystkie zwierzęta traktuje jak Boże stworzenia, jak naszych braci mniejszych, a nie jak nieczułe istoty. Tak jak nie potrafi pogodzić się z okrucieństwem wobec ludzi, tak też nie potrafi pogodzić się z okrucieństwem wobec zwierząt i znieczulicą wielu osób na ich przeogromne cierpienia.

A oto wiersz, którym zaczyna swoje opowiadanie:

Nie ma dla mnie obcych

nie ma dla mnie obcych kotów
wiem co znaczy przyjść na świat

nie chcianym
poniżanym

jak strasznie jest być głodnym
osieroconym

nie ma dla mnie obcych kotów
i własnych bo

miłość do własnych budzi miłość
do wszystkich

u nas w ogródku żyją przyjaźnie
koty także z psem


Przeczytałam ciekawą książkę J. Saundersa pt. „Dusze zwierząt. Magia. Tradycja. Rzeczywistość”. Tytuły rozdziałów: „Wspólny świat”, „Zwierzęta i wierzenia”, „Symbolika zwierząt”, „Zwierzęta baśniowe”. W pierwszym rozdziale czytamy: „...Relacje między ludźmi i zwierzętami zawsze miały i nadal mają charakter ambiwalentny: ludzie podziwiają zwierzęta, a jednocześnie boją się ich i zabijają. Ludzie stworzyli nowe rasy, a jednocześnie unicestwili całe gatunki. Potrafią pieścić i czule odnosić się do domowych ulubieńców, a równocześnie zwierzęta gospodarcze traktować jak maszyny....”

Polecam też „Wegetarianizm i co...?” Joanny Tarczyńskiej. To bardzo dobra i potrzebna książka, szczególnie dla początkujących wegetarian. A oto kilka tytułów rozdziałów: „Zdrowie, a dieta jarska”, „Przechodzenie na dietę naturalną”, „Lecznicze właściwości warzyw i owoców”, „Zielona planeta - ekologiczny aspekt wegetarianizmu”, „Słynni wegetarianie”.

Na zakończenie wszystkim, którzy uwierzyli, że pies to coś, czyli rzecz, polecam piękną książkę Jana Strzałki „O psach, kotach i aniołach”. Dzięki niej poznałam bliżej ludzi o wielkich sercach. Ludzi znanych, lubianych, podziwianych i szanowanych, a jednak po przeczytaniu tej książki bliższych nam – zwykłym czytelnikom.

Wzruszyła mnie wypowiedź księdza Twardowskiego, śmiejąc się czytałam opowieści Tyma, zakochałam się w Grzegorzu Turnale. Wszystkie wypowiedzi są naprawdę fascynujące. Polecam tę książkę z całego serca.

Renata Fiałkowska

PS

Przypominam, że w Krakowie istnieje Klub Wegetarian „Żyj i pozwól żyć innym”. Spotkania odbywają się raz w miesiącu, zwykle w pierwszy wtorek miesiąca o godz. 18.00, w Śródmiejskim Ośrodku Kultury, ul. Mikołajska 2.

Klub Przyjaciół Kota „Filemon” również ma spotkania w ŚOKu, zwykle w drugą sobotę miesiąca o godz. 16.00.

Wstęp wolny. Serdecznie zapraszam.

7 listopada planujemy spotkanie ze znaną pisarką Izabelą Sową.
Renata Fiałkowska